My-Music-In-Lonely

 
"เพลง รัก เก่า"

นานแล้วใช่ไหมที่เราไม่เจอ นับจากตอนนั้นก็ไม่พบกัน
ไม่ได้ข่าวคราวของเธอเลยตั้งแต่วันนั้น
วันที่เป็นทางแยกของเรา

* เพลงรักเก่า วันนี้ไม่ได้ทำให้ฉันเศร้า
แต่ทำให้นึกถึงเรื่องของเราคราวนั้น เธอจำได้ไหม

** ไม่เคยเสียใจที่เคยรักเธอ เธอทำให้ฉันเจอความสุขมากมาย
เราอาจไม่ใช่คนรักกันแล้ว แต่เราก็เคยรักกันจนถึงวันสุดท้าย
ฉันจะจำไว้เสมอ

ถ้าเพลงหนึ่งเพลงมีความรู้สึก แทนความทรงจำที่มันล้นเอ่อ
ฉันขอให้เพลงๆนี้ส่งไปถึงเธอ ให้เป็นเพลงสุดท้ายของเรา

ซ้ำ *,**

ขอบคุณวันเหล่านั้น ขอบคุณในความฝัน
ที่เราเคยมีให้กันและกัน
ขอบคุณในความรักที่งดงาม ที่เธอมอบให้ฉัน…

ไม่เคยเสียใจที่เคยรักเธอ เธอทำให้ฉันเจอความสุขมากมาย
เราอาจไม่ใช่คนรักกันแล้ว แต่เราก็เคยรักกันจนถึงวันสุดท้าย

ไม่เคยเสียใจที่เคยรักเธอ เธอทำให้ฉันเจอความสุขมากมาย
เราอาจไม่ใช่คนรักกันแล้ว แต่เราก็เคยรักกันจนถึงวันสุดท้าย
ฉันจะจำไว้เสมอ…
---------------------------------------------------------------------------------------------------
 
"Intro"
            11 ก.ค. 53 07.12 น. ผมตื่นขึ้นมาแต่เช้า เพื่อเตรียมตัวไปทำงาน เมื่อนาฬิกาชี้เลขแปด นั้นคือเวลาที่ผมต้องรีบออกจากบ้านให้ทันเวลาเข้างาน ก่อนที่จะใช้เวลาเกือบทั้งวันง่วนอยู่กับการทำงานที่มีแต่ปัญหาใหม่ๆ และจบลงไปด้วยการแก้ปัญหามากมายเหล่านั้น บ้างก็แก้ได้บ้าง ไม่ได้บ้าง และต้องทำแบบเดิมนี้เหมือนกันทุกๆวัน ปีนี้ผมอายุ 24 ปี กับการเป็นผู้ใหญ่ครั้งแรกที่ยากเหลือเกิน มีอะไรมากมายให้ต้องคิด มีอนาคตที่เหลือเวลาไม่มากสำหรับการเลือกทางเดินชีวิต เพื่อนฝูงแต่ล่ะคนก็ต่างแยกย้ายไปสร้างอนาคตของตัวเอง มีโลกของตัวเอง ในขณะที่โลกของผมแคบลงๆทุกที ผมกลับมาอยู่คนเดียวอีกครั้ง ในโลกสีเทาใบเดิมใบนี้
"เพลง"
            12 ก.ค. 53 18.32 น. ในขณะที่ผมขับรถกลับบ้านหลังจากการทำงานอันเหน็ดเหนื่อยที่พบแต่กับปัญหาที่ไม่สิ้นสุด ผมเร่งแอร์ในรถให้เย็นขึ้น เปิดไฟหน้ารถ และ เปิดฟัง CD เพลงที่ผมมีติดไว้ในรถเสมอๆ ผมฟังเพลงอยู่หลายเพลง ที่มีทั้งอารมณ์สุขเศร้าเหงาทุกข์ปนกันไปแต่ก็ต้องมาสะดุดกับเพลงๆเดิมที่คุ้นเคย เพลงที่ผมเคยเขียนให้เธอในวันสำคัญๆ และ เพลงๆนั้นก็มีความหมายกับผมมากมายเหลือเกิน "ฉันดีใจที่มีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ เธอคือกำลังใจเดียวที่มีไม่ว่านาทีไหนๆ ฉันดีใจที่มีเธอ แม้ว่าจะพบอะไร..." ไม่นานนักน้ำตาที่เคยคิดว่ามันคงจะหายไปกับกาลเวลาแล้ว ก็ห้วนกลับคืนมาอีกครั้ง มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ผมลืมไปแล้ว แต่ก็มีหลายอย่างที่ผมไม่เคยลืมเลย ผมฮัมเพลงเดิมซ้ำๆอีกครั้ง ก่อนที่จะมองย้อนกลับไปในอดีต กับเวลาที่ผมเคยไปเดินหาของขวัญวันเกิดให้เธอ...ใช่ครับ พรุ่งนี้เป็นวันเกิดของเธอ
"รัก"
            13 ก.ค. 53 0.15 น. สุขสันต์วันเกิดคนพิเศษที่สุดในชีวิตของผม คนที่ทำให้ผมเคยมีความสุขมากที่สุดในโลก และ เป็นคนที่ผมไม่เคยจะลืมเธอลงไปได้เลย ผมหยิบที่คั่นหนังสือเล็กๆ ที่ผมไปค้นเจอในกล่องของจุกจิกเมื่อครั้งเวลาเก็บกวาดห้อง มันวางอยู่บนหัวเตียงของผม แต่ผมไม่กล้าที่จะหยิบมาอ่านบ่อยๆ เพียงเพราะ มันจะทำให้ผมคิดถึงเธอ บนที่คั่นหนังสืออันนั้น ด้านหน้าเป็นรูปหมีน่ารักๆ ด้านหลังมีข้อความสั้นๆที่ผมจำได้ขึ้นใจ "For my Dearest Fatty...My Dearest Love" และมีรูปวาดที่ผมจำลายเส้นได้ดี มันเป็นรูปแมวน้ำอ้วนๆ กับ เจ้าแร๊คคูนตัวน้อยๆที่ยิ้มออกมาจากหัวใจ ผมไม่รู้ว่าเธอจะจำมันได้ไหม ว่ามันเป็นของชิ้นเล็กๆแต่มีค่าที่สุดในชีวิตของผม ผมมองไปรอบๆและแอบคิดถึงวันเวลาเหล่านั้น
 
            - ผมยังจำของขวัญทุกชิ้นที่เธอทำให้ผมจากหัวใจ และ ข้อความสั้นๆที่เธอบอกรักผม ในวันที่เธอรักผมมากที่สุด โดยเฉพาะกล่องดนตรีที่ทำผมร้องไห้ทุกครั้งที่ได้ลองหมุนดู
 
            - ผมยังจำรูปถ่ายคู่ที่เธอทำกรอบรูปมาให้ผม แต่ทำผิดพลาดทำให้คำว่า Heart เหลือเพียงคำว่า Hear มันตั้งอยู่บนสุดในชั้นเก็บของความทรงจำของผม
 
            - ผมยังจำลูกๆของเราได้ทุกตัว ตั้งแต่ พี่ใหญ่ชิโร่ที่ผมรักมากที่สุด ชิโร่น้อย คุโระ หงอยหมื๋น สป็อต และอีกหลายๆตัว ที่เรามักจะเล่นพ่อแม่ลูกกันก่อนนอนทุกวัน
 
            - ผมยังจำได้ว่าเธอเคยเป็นนางแบบถ่ายรูปให้ผม และ วันที่ผมคิดว่าเธอน่ารักที่สุด คือวันที่เราไปถ่ายรูปกันที่มองบลังก์ วันนั้นทำเอาผมหลงรักเธอมากมายเหลือเกิน
 
            - ผมยังจำร้านอาหารร้านเดิมของเราได้ ร้าน Maze และเมนูซี่โครงหมูอบ ที่เธอชอบ รวมไปถึงสปาเก็ตตี้ชีสเยอะๆของเธอ ที่ผมไม่เคยพาใครไปร้านนี้อีกเลย นอกจากเธอ
 
            - ผมยังจำได้ว่าเธอชอบออกกำลังกาย ชอบเต้น บ้างก็เล่นโยคะ และชวนผมไปออกกำลังกายด้วย ผมขอโทษที่พยายามลดน้ำหนักอย่างที่เธอตั้งใจไว้ไม่สำเร็จ แต่ผมดีใจที่เธอห่วงสุขภาพผม และ อยากให้ผมอยู่กับเธอไปนาน ทุกครั้งที่ปวดเก๊าท์ผมยังจำได้ว่าเธอคอยพยาบาลผมอยู่ทั้งคืน
 
            -ผมยังจำได้ว่าเราเคยไปเที่ยวไหนกันมาบ้าง อย่างเย็นวันนั้นที่อ่างแก้ว ที่เรานั่งใกล้กันและเธอเล่าเรื่องตอนเธออยู่เมืองนอกให้ผมฟัง
 
            -ผมยังจำได้ว่าผมเคยไปรับเธอที่หอสี่สิบปี ห้องเธออยู่ตรงไหน มีร้านอะไรอยู่แถวนั้นบ้าง ขนาดตอนนี้ ผมก็ยังแอบไปเดินรอเธออยู่ตรงที่เดิมเหมือนกันทุกวันอังคาร
 
            -ผมยังจำได้ว่าวันที่ 23 เป็นวันครบรอบของเรา และ ผมจะเอาดอกไม้ บ้างก็ชวนเธอไปทานข้าวเย็น และ ทุกครั้งที่ไปทะเล ผมจะนึกถึง เสม็ด ที่ๆเราเคยไปเที่ยวด้วยกัน
 
            -ผมยังจำได้ว่าเธอโทรมาหาผมในปีใหม่ที่ทำให้ผมน้ำตาแตกท่ามกลางเพื่อนฝูง และเธอบอกว่าเธอคิดถึงผม และวันเกิดของผมที่เธอโทรมาจากเมืองนอก ขอบคุณจริงๆ
            แม้ว่าจะมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่ผมยังจำได้ แต่มาจนถึงบรรทัดนี้ ผมคิดว่าเธอน่าจำอะไรได้มากมายกว่าผมอีก ผมเป็นคนขี้ลืม จำรายละเอียดอะไรไม่ค่อยได้ และ ทำให้เธองอนอยู่บ่อยครั้ง และเธอก็ยังคงรักผม เหมือนเดิมเสมอไม่เปลี่ยนไปเลย ผมรู้สึกว่าผมเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลกจริงๆ
"เก่า"
            14 ก.ค. 53 06.30 น. ผมตื่นจากความฝันและพบว่า ปีนี้เป็นปี 2010 ไม่ใช่ปี 2007 หรือ 2008 และตอนนี้ผมไม่ใช่ผู้ชายที่โชคดีอีกแล้ว ผมเรียกเธอว่า "รัก" เหมือนวันเก่าๆไม่ได้แล้ว มีเรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นหลังจากความสุขที่มีมากมายเหลือเกิน ผมไม่ได้เสียใจที่เธอรักใคร แต่ผมเสียใจที่ผมทำให้เธอรักผมไม่ได้ วันนี้ ผมเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ต้องทำงาน ตามหาอนาคต ทำตามความฝัน และ มีเส้นทางใหม่ๆที่ไม่มีเธอยืนอยู่ เพราะเธอเองก็มีโลกของเธอที่มีคนดูแลเธออยู่แล้ว ผมเองก็เช่นกัน ผมก็มีความสุขอยู่กับเพื่อนๆที่เค้าเข้าใจผม รักผม และมีที่ๆให้ผมยืนอยู่ โลกใบเก่าที่เราเคยมีความสุขด้วยกันในวันนั้นได้หยุดลง แล้วมีความสุขจากโลก