อยากรู้แต่ไม่อยากถาม กับ คำถามที่ไม่มีคำตอบ
posted on 26 May 2009 00:20 by ordinarystudioเนื้อเพลง : อยากรู้แต่ไม่อยากถาม
ศิลปิน : Calories Blah Blah
อัลบั้ม : Ost. Bangkok Love Story (Calories Blah Blah)
ได้ชิดเพียงลมหายใจแค่ได้ใช้เวลาร่วมกัน แค่เพื่อนเท่านั้น แต่มันเกินห้ามใจ
ที่ค้างในความรู้สึก ลึกๆเธอคิดยังไง รักเธอเท่าไรแต่ไม่เคยพูดกัน
อะไรที่อยู่ในใจก็เก็บเอาไว้ มันมีความสุขแค่นี้ก็ดีมากมาย
เธอจะมีใจหรือเปล่าเธอเคยมองมาที่ฉันหรือเปล่า
ที่เราเป็นอยู่นั้นคืออะไร
เธอจะมีใจหรือเปล่า มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ติดอยู่ในใจ
แต่ไม่อยากถาม กลัวว่าเธอเปลี่ยนไป (กลัวรับมันไม่ไหว)
ไม่ถามยังดีซะกว่า เพราะฉันรู้ถ้าเราถามกัน
กลัวคำคำนั้น อาจทำร้ายหัวใจ
เธอจะมีใจหรือเปล่ามันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ติดอยู่ในใจ
แต่ไม่อยากถาม กลัวรับมันไม่ไหว
อยากรู้แต่ไม่อยากถามกับ คำถามที่ไม่มีคำตอบ
บางครั้งเราก็ฟังเพลงเดิมซ้ำกันได้ตั้งกี่รอบก็ไม่รู้เพลงๆเดิม ท่วงทำนองเดิม แต่ความรู้สึกนั้นไม่เหมือนเดิม ไม่รู้ด้วยเนื้อหา หรือทำนอง ที่ดึงให้เราจมอยู่กับเพลงๆเดียวอยู่นานสองนานอาจเป็นเพราะประสบการณ์ช่วงหนึ่งที่เราเคยผ่าน มันเกิดไปตรงกับอะไรๆในเพลงเข้าหรือ แค่เพลงมันเพราะเฉยๆ....ใครจะรู้
ผมนั่งอยู่หน้าNotebook ตัวเก่ง ที่ผมใช้เงินเก็บเงินซื้อมาเองกับเพลงๆหนึ่งที่มันเปิดขึ้น ไม่ได้ตั้งใจจะฟัง แต่พอได้ฟังแล้ว เสียงเบาๆของเพลงก็พาผมนิ่งเงียบไปเสียเฉยๆไม่ได้หัวเราะ ไม่ได้ร้องไห้ แต่กลับไปคิดถึงเรื่องอะไรเก่าๆที่เคยผ่านมาในชีวิต "เธอจะมีใจหรือเปล่า เธอเคยมองมาที่ฉันหรือเปล่า ที่เราเป็นอยู่นั้นคืออะไร?..."หลายครั้งที่เราจมอยู่กับปัญหามากมายที่หาคำตอบไม่ได้ อาจจะเป็นเพราะมันคือ คำถามที่ไม่มีคำตอบ ชีวิตเราก็วุ่นวายเกินกว่าที่เราจะเข้าใจมีอะไรให้ทำตั้งเยอะแยะ กับคำถามเพียงไม่กี่คำทำไมทำให้เราต้องหยุดทุกอย่างเพื่อมันด้วยนะ หลายคนคงเคยเป็น และ ถามตัวเองว่า ทำไมทำไม ซ้ำไปซ้ำมา สุดท้ายก็ลงท้ายด้วยการเสียใจ กับสิ่งที่จะทำ หรือทำไปแล้วผมกำลังสงสัยว่าตอนนี้ เรากำลังยืนอยู่จุดไหนบนโลก ตัวตนคือสิ่งมีอยู่หรือหายไป นานเท่าไหร่แล้วที่ไม่ได้ทำอะไรที่อยากทำนานเท่าไหร่แล้วที่เราทำอะไรไม่ดีๆลงไป และ ทำให้ใครหลายคนต้องเสียใจ คำถามคือเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตในช่วงที่ผ่านมา เราทำอะไรลงไป และหลายๆคนคิดอย่างไรเวลานี้คือเวลาที่เราควรอยู่ในจุดไหน เคยมีหลายคนถามว่าอยากให้ผมตอบ ตอบในสิ่งที่ผมไม่ได้พร้อมจะตอบและ สิ่งที่ผมตอบมันไม่ใช่สิ่งที่อยากจะพูดไม่ใช่สิ่งที่คิด และนั้น สำหรับคำถามที่ไม่มีคำตอบมันก็คือไม่มีคำตอบ ความจริงที่ทุกคนอยากรู้ คือความจริงที่มันไม่มีอะไรให้รู้เราหยุดโลกทั้งใบไว้ไม่ได้ แต่เราหยุดที่จะตอบและหมุนโลกต่อไปแม้ว่ามันจะทำให้เกิดคำถามมากมาย แต่มันก็ทำอะไรไม่ได้ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำยังไงดีแม้ว่าผมจะเคยผ่านเรื่องที่วกวน วุ่นวาย สับสนขนาดไหน ผมก็เคยผ่านมันมาได้แต่ช่วงนี้มันคงจะงงๆวกวนต่อไป "สิ่งที่ทำลงไปอาจจะไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุดแต่มันคือ ทางเลือกที่สูญเสียน้อยที่สุด" และผมควรจะเป็นคนที่สูญเสียไม่ใช่ใคร และ มันคือความจริงที่ทุกคนควรรู้ ว่าอะไรบางอย่างมันได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว เสียใจเหลือเกินไม่รู้จะบรรยายยังไงกับความรู้สึกนี้ หนังที่มันจบลงไปมันคือจุดเริ่มต้นของการระลึกถึง สิ่งที่เคยผ่าน สิ่งที่เคยมีสิ่งที่เคยได้สัมผัส...ไม่อีกมีแล้ว ตลอดไป
อีกครั้งที่เพลงๆเดิมยังคงเล่นอยู่กับความเงียบในหัวใจ กับ คำถามมากมายที่ไม่มีคำตอบ ถ้าได้อ่าน ข้างบนไปแล้วผมว่าหลายคนคงสงสัยหลายอย่าง ว่า เขียนอะไร มันคืออะไร สื่อถึงอะไร นั้นแหละ คือคำถามที่ไม่มีคำตอบ บางที ถึงเราอยากจะรู้คำตอบ แต่บางที เราก็ "อยากรู้แต่ไม่ถาม"เพียงเพราะกลัวว่าความจริงนั้นคือคำตอบจริงหรือเปล่า? เพราะถึงผมบอกไปมันก็ไม่ใช่คำตอบอยู่ดี...
เพลงยังคงเล่นอยู่สมองยังคงคิดอยู่ หัวใจก็ยังเต้นอยู่ เวลาก็ยังเดินอยู่...คงต้องปล่อยให้อะไรผ่านไป จนกว่า คำตอบนั้นจะมาถึง เราทำได้แค่นี้จริงๆ....ขอบคุณโลกใบกลมๆที่สร้างปัญหามาให้คิดมากมายเสียเหลือเกินแต่ก็ขอบคุณที่ผมมีอะไรให้คิด ก่อนตาย
"มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ ติดอยู่ในใจ แต่ไม่อยากถามกลัวว่าเธอเปลี่ยนไป"
Behide This Story
ช่วงนั้นก็จำอะไรเหมือนกันว่ามีปัญหาอะไรมากมายที่ผ่านมาเข้ามาในชีวิต ทั้งในเรื่องความรัก การงาน เพื่อนหลายสิ่งหลายอย่างไม่มีคำตอบในตัวเอง บางคำถามที่มีคนถามผม ผมก็ไม่สามารถตอบมันได้อาจจะเพราะด้วยไม่รู้คำตอบ ไม่รู้จะตอบอย่างไร หรือ อาจจะยังไม่ถึงเวลาของคำตอบนั้นๆอาจเพราะเพลงๆนี้ เพราะสุดๆผมจึงเลือกที่จะหยิบมาบรรยายความรู้สึกสับสนของผมในตอนนั้น อาจจะมีบางส่วนเกี่ยวข้องกับคำตอบเกี่ยวกับความรักที่เราต้องเลือกใครสักคนหนึ่งบางทีเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่า สิ่งที่เราได้เลือกนั้น เป็นสิ่งที่ถูกต้องหรือไม่หรือ ไม่ควรจะเลือกอะไรเลย แต่มาวันนี้ ผมกลับไม่ได้เสียใจกับสิ่งที่เลือกไปเพราะผมคิดว่า ผมเลือกถูกแล้ว และ เชื่อในสิ่งที่ผมทำเสมอมา..
สำหรับทุกคนที่กำลังมีปัญหาในชีวิตขอให้ทุกคนผ่านมันมาได้นะครับ และ ได้พบกับคำตอบที่รอคอยนะครับ...
สู้ๆ .. ..
ปัญหา คือ เกมของชีวิต ครับ
มีไว้เพื่อให้เราฟันฝ่าผ่านไป แล้วระลึกขึ้นได้ว่า ไม่มีสิ่งใดคงอยู่ทนถาวรสักสิ่งเดียว
ทุกสิ่งไม่ว่า ทุกข์ หรือสุข ล้วนแล้วแต่ผ่านมา แล้วก็ผ่านไป
ล้วนทนอยู่ได้ยาก ล้วนแปรเปลี่ยนไป ล้วนควบคุมไม่ได้
การเกิดเป็นทุกข์ ครับ หนีทุกข์ไปไม่พ้น ลงได้เกิดแล้ว สุขมันไม่มีหรอก มีแต่ทุกข์มาก หรือทุกข์น้อย ถ้าไม่อยากทุกข์ จงอย่ามาเกิดอีก การไม่เกิดอีกมีอยู่วิธีเดียว คือ หนีไปอยู่พระนิพพานซะ
การไปนิพพาน ต้องเปลี่ยนทัศนคติ ครับ จากที่เคยจมทุกข์อยู่กับปัญหา ให้เต้นฟุตเวิร์คออกมาอยู่วงนอก ออกมาเป็นคนดู
เห็นร่างกายมันสู้กับปัญหาไป เราไม่ไปทุกข์ด้วย เห็นปัญหาเป็นเพียงบันไดไปสู่พระนิพพาน
เมื่อไหร่ เห็นปัญหา เป็นไตรลักษณ์ คือ เฮ้ย... แมร่งดับไปแล้วหว่ะ แมร่งไม่เห็นเที่ยง ไม่เห็นอยู่คงทนถาวรเลย แมร่งมาแล้วแมร่งก็ไป ซ้ำ ๆ ซาก ๆ อยู่อย่างนี้
เห็นอย่างนี้ ครั้งหนึ่ง ก็ใกล้พระนิพพานเข้าไปก้าวหนึ่ง
จงอย่าหยุดก้าว ครับ ยิ่งปัญหามีมาก คือโอกาสให้เราก้าวเดินได้มากขึ้น เร็วขึ้น
วันหนึ่งก็ถึงพระนิพพาน ครับ
เจริญธรรม ฯ
#1 By Dhammasarokikku on 2009-07-16 14:10