Boatmaster's world

เนื้อเพลง : ขอจันทร์
ศิลปิน : แอน ธิติมา
อัลบั้ม : Green room

จันทร์เจ้าเอ๋ยจะไม่ขอข้าวแกงแหวนใดไม่ใส่ใจไม่ขอวอนจากดวงจันทร์
แม้ขอจันทร์ดั่งใจฝันอย่างนั้นได้จริง มีสิ่งเดียวที่คิดจะอยากขอจันทร์

จะขอ ให้มีแค่ใครคนหนึ่งที่จะไม่ทำให้ช้ำและไม่ทำให้เราเศร้าใจ
อยากจะเพียงขอ ให้มีซักคนเคียงใกล้
ให้เขามีความจริงใจและไม่คิดจะทำร้ายกัน

จันทร์เจ้าเอ๋ย ข้าเคยถูกคนทิ้งไปทำให้ใจต้องร้าวรานอยู่เสมอ
แม้ขอจันทร์ได้ดังฝันก็คงได้เจอ เจอกับใครที่เขามีใจให้จริง

จะขอ ให้มีแค่ใครคนหนึ่งที่จะไม่ทำให้ช้ำและไม่ทำให้เราเศร้าใจ
อยากจะเพียงขอ ให้มีซักคนเคียงใกล้
ให้เขามีความจริงใจและไม่คิดจะทำร้ายกัน
ช่วยซับน้ำตาปลอบโยนเมื่อยามใจเหงายามที่เราผิดหวัง...มีไหม

จะขอ ให้มีแค่ใครคนหนึ่งที่จะไม่ทำให้ช้ำและไม่ทำให้เราเศร้าใจ
อยากจะเพียงขอ ให้มีซักคนเคียงใกล้
ให้เขามีความจริงใจและไม่คิดจะทำร้ายกัน
ช่วยซับน้ำตาปลอบโยนเมื่อยามใจเหงายามที่เราผิดหวัง...ขอ จันทร์

ค่ำคืน ดวงดาวพระจันทร์ และ ความรัก

                ในค่ำคืนหนึ่งขณะที่ทุกอย่างเงียบสงบ ผมยังคงนอนไม่หลับ ด้วยเหตุผลไม่สบายใจอะไรบางอย่างอยากจะหาอะไรทำแก้เหงา แต่เวลานี้รายการทีวีคงหมดเวลาออกอากาศแล้วอินเตอร์เน็ตก็คงไร้ซึ่งผู้คน ตอนนี้คงเหลือเพียงผมกับ ความเงียบ ผมตัดสินใจเดินผ่านห้องต่างๆด้วยความเงียบที่สุดเพื่อจะไม่ทำให้ใครตื่นแล้วขึ้นมายังระเบียงบนบ้าน ฉันนั่งลงบนเก้าอี้ไม้อากาศยังคงหนาว ไม่มีแสงไฟใดๆจากบ้านข้างๆทำให้รอบๆตัวเราดูมืดมิดหากแต่มีเพียงแสงจันทร์ที่ส่องแสงลงมา บ้างก็มีดวงดาวเต็มท้องฟ้าเรียงรายเป็นรูปต่างๆเล่านิทานดวงดาวกล่อมอย่างสนุกสนาน บ้างก็แข่งกันส่องแสงสว่างไปมา

                แต่ใครจะรู้ขณะที่ทุกคนกำลังหลับ"ความรัก" ก่อตัวขึ้นมาอย่างเงียบๆ ผ่านท้องฟ้าในคืนที่เงียบเหงาคืนนี้ ในช่วงเวลานี้จะมีใครกี่คนที่กำลังเฝ้าคิดถึงใครบางคนอยู่เฝ้ามองพระจันทร์และ ส่งความห่วงใยไปหาคนที่เค้ารัก คนเรานั้นมองพระจันทร์ด้วยเหตุผลหลายความคิดหลายมุมมอง บ้างก็ว่าพระจันทร์นั้นแทนคนที่เรารักแทนสิ่งที่สวยงามที่สุดในค่ำคืนนั้น บ้างก็ว่าพระจันทร์เป็นเทพผู้ดูแลค่ำคืนให้ผ่านพ้นไปอย่างสงบ มีหลายคนอ้อนวอนพระจันทร์ ขอร้องให้บางสิ่งบางอย่างที่ดีๆเกิดขึ้นแต่ใครจะรู้ว่าพระจันทร์เอง จะคิดอย่างไร มีความสุขไหม? หรือว่ากำลังร้องไห้อยู่? จะเหงาไหมหากคืนนี้ไร้ดวงดาวเป็นเพื่อนใจแต่พระจันทร์ ยังคงทำหน้าที่ของตนได้ดีมาตลอด แม้ว่าจะถูกกลั่นแกล้งจนตัวเองต้องเว้าแหว่งไปบ้างแต่มันก็ยังส่องแสงอยู่เหมือนเคย ในความมืดยังคงมียังคงมีแสงจันทร์ ในความเหงายังคงมีความคิดถึงมีเรื่องราวความรักเริ่มต้นตรงนี้ จากความเหงา เป็นความผูกพันมีใครบางคนกำลังค้นหาหัวใจของตัวเองจากตรงนี้ ไม่แน่นะเค้าอาจจะเจอใครสักคนในคืนนี้ก็ได้ มีใครบางคนส่งใจบอกรักผ่านพระจันทร์ขอให้คนที่เค้ารักฝันดี

                คุณเคยได้ยินท่วงทำนองของค่ำคืนไหมจะมีใครสัมผัสได้ อาจจะฟังดูแปลก ว่าความเงียบมันจะมีเสียงอะไร ถ้าคุณอยากได้ยินหลับตาแล้วลองจินตนาการ แล้วคุณจะรู้ว่า ทำไมผมจึงให้บทเพลงแห่งความเงียบเป็นเสียงที่เพราะที่สุดมันจะทำให้คุณรู้จักตัวเองมากขึ้น เข้าใจสิ่งต่างๆอย่างมี เหตุผลและถ้าคุณมองเห็นใครบางคนในนั้น นั้นแหละ คุณกำลังคิดถึงคนๆนั้นอยู่รู้สึกดีใช่ไหมล่ะครับ กับการคิดถึงใครบางคนในคืนๆนี้ แม้ว่าคุณเองอาจจะรู้สึกเหงาเดียวดายแต่ในอีกคืนหนึ่งคุณอาจจะรู้สึกอบอุ่นก็ได้

                อย่างไรก็ตามพระจันทร์ยังคงอยู่กับเราในทุกๆคืน จะเป็นคืนที่ดาวเต็มฟ้าคืนเหงาเดียวดายไร้แสงดาว คืนเมฆม่นหมองบดบังผมก็ยังมีพระจันทร์เป็นเพื่อนอยู่ด้วยทุกๆคืน ตอนนี้ผมยังคงนั่งหาเหตุผลคิดเรื่อยไปไม่เว้นแม้กระทั่งเรื่องไร้สาระยังคงมีเรื่องราวอีกมากมายรอให้เราค้นหาต่อไปในวันพรุ่งนี้ พระจันทร์เองก็คงไม่อยากให้ผมแหงนดูอยู่ตลอดคืนฉันได้ยิน เสียงกระซิบเบาๆข้างหู "ทำใจให้สงบ แล้วกลับไปนอนได้แล้วฉันมาเพื่อกล่อมบทเพลงเพียงบทเดียว ไม่ใช่ทุกบท เธอยังคงมาฟังบทเพลงต่อไปได้ในคืนถัดไป"ผมส่งสายตาอำลาพระจันทร์ ก่อนยังเดินกลับเข้ามาในบ้าน ทุกอย่างยังคงเงียบเหมือนเดิมแต่หัวใจได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆมากขึ้น ผมกลับมาที่เตียง ก่อนจะหลับตาลงเพื่อเริ่มใหม่ในวันพรุ่งนี้ ก่อนที่ผมจะหลับไป ฉันยังคงได้ยินเสียงอะไรบางอย่างเสียงมันเบามาก...พระจันทร์ของฉันนั้นเอง ส่งความห่วงใย มาให้ว่า"นอนหลับฝันดีนะ" ผมยิ้มและแอบคิดว่าใครจะรู้ว่าผมเป็นเพียงคนธรรมดาๆคนหนึ่ง ที่แอบหลงรักพระจันทร์เข้าให้แล้วขอบคุณในความหวังดีทุกประการครับ  ไม่นานผมก็เผลอหลับไป พร้อมกับความสบายใจ...

"หลับฝันดีนะครับพระจันทร์ของผม"

Behide This Story

                เรื่องสั้นนี้ เป็นเรื่องสั้นแรกที่ถูกเขียนขึ้นเพื่อบอกถึงความเป็นตัวตนของด้านที่อ่อนไหวของผม ผ่าน My Space ที่ใช้อ่านใน internetเพื่อที่จะแบ่งบันเรื่อง หรือ ตั้งใจที่จะแอบความรู้สึกบางอย่างผ่านบทความเหล่านี้ บ้างก็แต่งจากจินตนาการ บ้างก็แต่งจากเรื่องจริงแต่นั้นไม่สำคัญเท่ากับ ผมแต่งเรื่องราวเหล่านั้นจากหัวใจของผมเองทุกครั้งที่ผมอ่านบทความแต่ล่ะบทนั้นผมจะมองเห็นภาพอดีตที่เคยผ่านมากับใครสักคนหนึ่งเพื่อเตือนให้ผมอย่าลืมเรื่องราวเหล่านั้น และเก็บมันเป็นความทรงจำที่มีค่าตลอดไป
                ผมอาจจะเขียนเรื่องราวทั้งหมดเหมือนเรื่องสั้นๆทั่วไปผ่านตัวละครที่ชื่อว่า ผม และ เธอ เพื่อที่ผู้อ่านสามารถแทนตัวเองลงไปได้ผ่านประสบการณ์ที่คล้ายคลึงกัน  และผมคิดว่า บางทีชีวิตของผมก็ไม่ใช่เรื่องราวที่สีสันมากเท่าไหร่พอที่จะเขียนเป็นหนังสือเล่าเรื่องราวชีวิตเหมือนกับบุคคลดังๆตามที่ขายกันอยู่ในร้านหนังสือทั่วไปและ มีไม่กี่คนที่อยากจะรู้จักผมดีขนาดนั้นผมจึงเขียนมันให้ออกมาเป็นรูปแบบเรื่องสั้นแบบนี้ครับ...    

edit @ 26 May 2009 00:21:45 by BoatmasterZZZ