Boatmaster's world

เนื้อเพลง : อยากรู้แต่ไม่อยากถาม
ศิลปิน :  Calories Blah Blah
อัลบั้ม : Ost. Bangkok Love Story (Calories Blah Blah)

ได้ชิดเพียงลมหายใจแค่ได้ใช้เวลาร่วมกัน แค่เพื่อนเท่านั้น แต่มันเกินห้ามใจ
ที่ค้างในความรู้สึก ลึกๆเธอคิดยังไง รักเธอเท่าไรแต่ไม่เคยพูดกัน

อะไรที่อยู่ในใจก็เก็บเอาไว้  มันมีความสุขแค่นี้ก็ดีมากมาย

เธอจะมีใจหรือเปล่าเธอเคยมองมาที่ฉันหรือเปล่า
ที่เราเป็นอยู่นั้นคืออะไร 
เธอจะมีใจหรือเปล่า มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ติดอยู่ในใจ
แต่ไม่อยากถาม กลัวว่าเธอเปลี่ยนไป (กลัวรับมันไม่ไหว)

ไม่ถามยังดีซะกว่า เพราะฉันรู้ถ้าเราถามกัน 
กลัวคำคำนั้น อาจทำร้ายหัวใจ

เธอจะมีใจหรือเปล่ามันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ติดอยู่ในใจ
แต่ไม่อยากถาม กลัวรับมันไม่ไหว

อยากรู้แต่ไม่อยากถามกับ คำถามที่ไม่มีคำตอบ

                บางครั้งเราก็ฟังเพลงเดิมซ้ำกันได้ตั้งกี่รอบก็ไม่รู้เพลงๆเดิม ท่วงทำนองเดิม แต่ความรู้สึกนั้นไม่เหมือนเดิม ไม่รู้ด้วยเนื้อหา หรือทำนอง ที่ดึงให้เราจมอยู่กับเพลงๆเดียวอยู่นานสองนานอาจเป็นเพราะประสบการณ์ช่วงหนึ่งที่เราเคยผ่าน มันเกิดไปตรงกับอะไรๆในเพลงเข้าหรือ แค่เพลงมันเพราะเฉยๆ....ใครจะรู้
                ผมนั่งอยู่หน้าNotebook ตัวเก่ง ที่ผมใช้เงินเก็บเงินซื้อมาเองกับเพลงๆหนึ่งที่มันเปิดขึ้น ไม่ได้ตั้งใจจะฟัง แต่พอได้ฟังแล้ว เสียงเบาๆของเพลงก็พาผมนิ่งเงียบไปเสียเฉยๆไม่ได้หัวเราะ ไม่ได้ร้องไห้ แต่กลับไปคิดถึงเรื่องอะไรเก่าๆที่เคยผ่านมาในชีวิต "เธอจะมีใจหรือเปล่า เธอเคยมองมาที่ฉันหรือเปล่า ที่เราเป็นอยู่นั้นคืออะไร?..."หลายครั้งที่เราจมอยู่กับปัญหามากมายที่หาคำตอบไม่ได้ อาจจะเป็นเพราะมันคือ คำถามที่ไม่มีคำตอบ ชีวิตเราก็วุ่นวายเกินกว่าที่เราจะเข้าใจมีอะไรให้ทำตั้งเยอะแยะ กับคำถามเพียงไม่กี่คำทำไมทำให้เราต้องหยุดทุกอย่างเพื่อมันด้วยนะ หลายคนคงเคยเป็น และ ถามตัวเองว่า ทำไมทำไม ซ้ำไปซ้ำมา สุดท้ายก็ลงท้ายด้วยการเสียใจ กับสิ่งที่จะทำ หรือทำไปแล้วผมกำลังสงสัยว่าตอนนี้ เรากำลังยืนอยู่จุดไหนบนโลก ตัวตนคือสิ่งมีอยู่หรือหายไป นานเท่าไหร่แล้วที่ไม่ได้ทำอะไรที่อยากทำนานเท่าไหร่แล้วที่เราทำอะไรไม่ดีๆลงไป และ ทำให้ใครหลายคนต้องเสียใจ คำถามคือเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตในช่วงที่ผ่านมา เราทำอะไรลงไป และหลายๆคนคิดอย่างไรเวลานี้คือเวลาที่เราควรอยู่ในจุดไหน เคยมีหลายคนถามว่าอยากให้ผมตอบ ตอบในสิ่งที่ผมไม่ได้พร้อมจะตอบและ สิ่งที่ผมตอบมันไม่ใช่สิ่งที่อยากจะพูดไม่ใช่สิ่งที่คิด และนั้น สำหรับคำถามที่ไม่มีคำตอบมันก็คือไม่มีคำตอบ ความจริงที่ทุกคนอยากรู้ คือความจริงที่มันไม่มีอะไรให้รู้เราหยุดโลกทั้งใบไว้ไม่ได้ แต่เราหยุดที่จะตอบและหมุนโลกต่อไปแม้ว่ามันจะทำให้เกิดคำถามมากมาย แต่มันก็ทำอะไรไม่ได้ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำยังไงดีแม้ว่าผมจะเคยผ่านเรื่องที่วกวน วุ่นวาย สับสนขนาดไหน ผมก็เคยผ่านมันมาได้แต่ช่วงนี้มันคงจะงงๆวกวนต่อไป "สิ่งที่ทำลงไปอาจจะไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุดแต่มันคือ ทางเลือกที่สูญเสียน้อยที่สุด" และผมควรจะเป็นคนที่สูญเสียไม่ใช่ใคร และ มันคือความจริงที่ทุกคนควรรู้ ว่าอะไรบางอย่างมันได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว เสียใจเหลือเกินไม่รู้จะบรรยายยังไงกับความรู้สึกนี้ หนังที่มันจบลงไปมันคือจุดเริ่มต้นของการระลึกถึง สิ่งที่เคยผ่าน สิ่งที่เคยมีสิ่งที่เคยได้สัมผัส...ไม่อีกมีแล้ว ตลอดไป

                อีกครั้งที่เพลงๆเดิมยังคงเล่นอยู่กับความเงียบในหัวใจ กับ คำถามมากมายที่ไม่มีคำตอบ ถ้าได้อ่าน ข้างบนไปแล้วผมว่าหลายคนคงสงสัยหลายอย่าง ว่า เขียนอะไร มันคืออะไร สื่อถึงอะไร นั้นแหละ คือคำถามที่ไม่มีคำตอบ บางที ถึงเราอยากจะรู้คำตอบ แต่บางที เราก็ "อยากรู้แต่ไม่ถาม"เพียงเพราะกลัวว่าความจริงนั้นคือคำตอบจริงหรือเปล่า? เพราะถึงผมบอกไปมันก็ไม่ใช่คำตอบอยู่ดี...
                เพลงยังคงเล่นอยู่สมองยังคงคิดอยู่ หัวใจก็ยังเต้นอยู่ เวลาก็ยังเดินอยู่...คงต้องปล่อยให้อะไรผ่านไป จนกว่า คำตอบนั้นจะมาถึง เราทำได้แค่นี้จริงๆ....ขอบคุณโลกใบกลมๆที่สร้างปัญหามาให้คิดมากมายเสียเหลือเกินแต่ก็ขอบคุณที่ผมมีอะไรให้คิด ก่อนตาย

"มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ ติดอยู่ในใจ แต่ไม่อยากถามกลัวว่าเธอเปลี่ยนไป"

Behide This Story

                ช่วงนั้นก็จำอะไรเหมือนกันว่ามีปัญหาอะไรมากมายที่ผ่านมาเข้ามาในชีวิต ทั้งในเรื่องความรัก การงาน เพื่อนหลายสิ่งหลายอย่างไม่มีคำตอบในตัวเอง บางคำถามที่มีคนถามผม ผมก็ไม่สามารถตอบมันได้อาจจะเพราะด้วยไม่รู้คำตอบ ไม่รู้จะตอบอย่างไร หรือ อาจจะยังไม่ถึงเวลาของคำตอบนั้นๆอาจเพราะเพลงๆนี้ เพราะสุดๆผมจึงเลือกที่จะหยิบมาบรรยายความรู้สึกสับสนของผมในตอนนั้น อาจจะมีบางส่วนเกี่ยวข้องกับคำตอบเกี่ยวกับความรักที่เราต้องเลือกใครสักคนหนึ่งบางทีเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่า สิ่งที่เราได้เลือกนั้น เป็นสิ่งที่ถูกต้องหรือไม่หรือ ไม่ควรจะเลือกอะไรเลย แต่มาวันนี้ ผมกลับไม่ได้เสียใจกับสิ่งที่เลือกไปเพราะผมคิดว่า ผมเลือกถูกแล้ว และ เชื่อในสิ่งที่ผมทำเสมอมา..
                สำหรับทุกคนที่กำลังมีปัญหาในชีวิตขอให้ทุกคนผ่านมันมาได้นะครับ และ ได้พบกับคำตอบที่รอคอยนะครับ...

เนื้อเพลง : เก็บมันไว้ในใจ

ศิลปิน : Crescendo

อัลบั้ม: Crescendo

วันที่ไม่มีใครหัวใจโดนทำร้ายมา 
ต้องการแค่เพียงสายตาของเธอ 
วันที่แสนมืดมน ฉันเองอับจนหนทาง 
แค่มีเธอไว้คอยรับฟังเรื่องราว

เปลี่ยนคืนวันที่โหดร้ายเปลี่ยนดวงใจที่เจ็บช้ำมา 
เปลี่ยนชีวิตที่เหนื่อยล้าให้สดใส

วันที่ใจโบยบิน ได้ยินแต่นกร้องเพลง 
มองทางไหนก็มีแต่สิ่งที่สวยงาม

ใจฉันดวงเดิมๆกับวันและคืนที่เผลอไป 
กับอีกคนที่คอยสุขใจไปด้วยกัน

ได้แต่คิดว่าผิดไหม ที่มีใจให้ใครสองคน 
ที่เข้ามาในวันเวลาที่ต่างกัน

อยากแบ่งดวงใจฉันไปเป็นสองดวง 
หากว่าฉันนั้นกลายเป็นสองคนก็คงดี 
ไม่ต้องมีใครปวดใจ กับสิ่งดีๆที่เธอนั้นให้มา 
กับวันเวลาและสายตาที่แสนดี 
มันไม่อาจหนี ความจริงไปได้ เก็บมันเอาไว้(อยู่ในใจ)

ได้แต่คิดว่าผิดไหมที่มีใจให้ใครสองคน 
ที่เข้ามาในวันเวลาที่ต่างกัน 
อยากแบ่งดวงใจฉันไปเป็นสองดวง 
หากว่าฉันนั้นกลายเป็นสองคนก็คงดี 
ไม่ต้องมีใครปวดใจ กับสิ่งดีๆที่เธอนั้นให้มา 
กับวันเวลาและสายตาที่แสนดี 
มันไม่อาจหนี ...

อยากแบ่งดวงใจฉันไปเป็นสองดวง 
หากว่าฉันนั้นกลายเป็นสองคนก็คงดี 
ไม่ต้องมีใครปวดใจ กับสิ่งดีๆที่เธอนั้นให้มา 
กับวันเวลาและสายตาที่แสนดี 
มันไม่อาจหนี ความจริงไปได้ เก็บมันเอาไว้ตลอดไป

Theory of Time & Space

                เป็นอีกช่วงเวลาหนึ่งที่รู้สึกเหนื่อยเหลือเกินกับอะไรหลายๆเรื่องที่ผ่านเข้ามาคนมากมายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต กับคนสองคนที่ดีกับเราเหลือเกินทำให้เรารู้ว่าโลกนี้ มันไม่ได้เหงาเหมือนที่คิด ยังมีคนดีๆ ที่อยากจะดูแลเราและเราเองก็อยากดูแลเค้า จากความหวังดี สู่ความรักที่ต้องทำร้ายใครบางคนไปทำให้ใครหลายคนต้องร้องไห้ กับทางเลือกที่เลือกไม่ได้ และเจ็บปวดกับการทำร้ายตัวเอง ทำร้ายคนอื่น โดยเฉพาะคนที่รักเรา มันเกิดจาก time &space ที่แตกต่างกัน ช่วงเวลาที่เรามีความสุขกับหลายๆบรรยากาศที่ทำให้คนรักคนง่ายอย่างผม รู้สึกอะไรไป แต่เพราะความรักมันวัดไม่ได้ด้วยปริมาณบอกไม่ได้ด้วยคำพูด แล้วจะให้ผมตัดสินใจอย่างไรถึงจะดี...น้ำตาไม่ได้ช่วยให้ได้คำตอบกลับทำให้เราเป็นบ้า และกลับคำพูดตัวเองไปๆมาๆ เป็นคนไม่มั่นใจในตัวเอง โลเลและรู้สึกว่าตัวเองเลวเหลือเกินที่ไปทำร้ายคนที่รักเรา ต่างคนต่างพากัน โทษตัวเอง บ้างก็เสียสละ แต่สุดท้ายแล้วทุกคนก็ยังคงต้องร้องไห้กับผลที่จะเกิดขึ้นอยู่ดี ผมว่า มันไม่มีใครผิดหรอก แค่จังหวะอะไรๆ มันบอกให้มันเป็นไปตามนั้น และทางออกสุดท้ายคือทางเลือกหนึ่ง ที่ผมไม่ได้เลือกหากแต่มันเป็นจังหวะของชีวิตที่เลือกตามหัวใจของตัวเอง ทั้งๆที่รู้ดีว่าอีกฝ่ายจะเจ็บปวด แต่ผมก็อยากจะทำให้ดีที่สุด ทำให้ทุกคนมีความสุขให้เรื่องพวกนี้มันผ่านพ้นไปได้ และ ดำเนินเรื่องต่อไปได้ด้วยดี ต้องขอบคุณคนสองคน ที่เข้าใจผม และ ยอมรับกับสิ่งที่มันเกิดขึ้นแม้ว่าผมจะไม่ใช่คนที่ดีพร้อมอะไรเลย ซ้ำยังทำร้าย คนสองคนให้ร้องไห้ แต่คุณก็ยังบอกว่ายังรักผมเหมือนเดิม จากคนที่ไม่มีค่าอะไรเลย แค่มีคนอยู่ข้างๆสิ่งอื่นใดก็ไม่สำคัญอะไร แม้ว่าเราจะไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้ จะเกิดอะไรขึ้น ผมก็ยังจะยิ้มและ รู้สึกดีเสียเหลือเกิน ที่ครั้งหนึ่ง ผมมีคนที่เค้าเข้าใจผม และ รักผมอยู่ด้วยกันถึงสองคน ถึงจะไม่ถูกต้องนักและฟังดูเลว แต่ผมก็โกหกหัวใจตัวเองไม่ได้อยู่ดีว่า ตอนนั้น ผมรู้สึกแบบนั้นจริงๆ ใครว่าอะไรผมก็ช่างเถอะ แต่ผมรักคนทั้งสองคนนี้จริงๆ ผมจะเก็บมันเอาไว้ ตลอดไป

Behide This Story

                ช่วงนั้นเป็นช่วงมรสุมชีวิตที่เรียกได้ว่า หนักใจที่สุดเท่าที่เคยเกิดมา กับการรักใครสองคนพร้อมกันในช่วงเวลาเดียวกัน หากแต่ เป็นคนล่ะสถานที่ กับคนล่ะเหตุการณ์ คนหนึ่งคือเพื่อนที่ผมแอบรักมานาน แต่ไม่กล้าสารภาพออกไปจนในวันหนึ่ง เธอบอกว่า ลองมาคบกันดูก็ได้นะ กับ น้องสาวผมคนหนึ่งคนที่ผมได้เข้าไปดูแลเธอในวันที่เหงาๆ จนทำให้เราลองคบกันดูเพื่อดูใจกันและกันจนในวันหนึ่งที่เธอทั้งสองคนบอกว่า เธอรักผม และ ไม่อยากจะสูญเสียผมไปทำให้ผมต้องตัดสินใจเลือกคนเพียงแค่คนเดียว คนที่ผมจะรักและเป็นแฟนกับเธอโดยที่ต้องทิ้งให้อีกคน ร้องไห้อยู่เบื้องหลัง ให้ตายเหอะมันไม่ได้ง่ายกับการเลือกคนสองคนที่ผ่านมา ในช่วงเวลาเดียวกัน  สำหรับคำตอบนั้นดูจะไม่สำคัญแล้วในวันนี้ เพราะสุดท้ายแล้ว ผมก็เสียความรักไปจากเธอด้วยกันทั้งคู่ผมไม่สามารถดูแลความรักได้ดีเลย ทำให้หลายคนเสียใจ ทำให้หลายคนต้องร้องไห้ผมอาจจะไม่เหมาะที่จะรักใครก็ได้ หรือว่าผมควรจะหยุดการเดินทางตามหาความรักของผมเพียงเท่านี้ มันเป็นความรู้สึกที่แย่เหลือเกินมีคนที่รักเราตั้งสองคน แต่กลับดูแลความรักให้อยู่กับเราไว้ไม่ได้หรือว่านี่อาจจะเป็นกรรมของผมที่ทำให้เธอเสียใจในวันนั้น กับการเลือกของผม ดังนั้นสุดท้ายผมก็เสียใจเช่นเดียวกันกับเธอในวันนั้นเหมือนกัน ผมเข้าใจทุกอย่างว่าวันนั้น วันที่เธอรอคำตอบผม เธอร้องไห้ด้วยความรู้สึกแบบใด...ผมขอโทษ และเสียใจเหลือเกิน

เนื้อเพลง : ดวงดาวเดียวกัน

ศิลปิน : Crescendo

อัลบั้ม : Crescendo

 ท้องฟ้ายิ่งมืดลงแค่ไหนยังมีดาว ดาวยังสุกใสชัดเจน

เหมือนที่ฉันเห็นเธอเด่นชัดภายในใจ ในยามที่เหงาทุกที

คนที่ทำให้ใจได้รู้จัก ความรักจริงไม่เคยได้พบเจอ
คืนที่ทำให้เราได้สัมผัส กับความหมายของคำว่ารักครั้งแรก

หากเธอมองดูดาวดวงเดียวกันอยู่
โปรดจงรู้ว่าฉันยังคิดถึงเธอ
อยู่แห่งไหนถึงแม้ว่าไม่พบเจอ
เธอยังงดงาม...

แค่ได้คิดถึงเธออย่างนี้ก็เพียงพอวันคืนไม่ย้อนมาใหม่
คือความทรงจำที่ส่องแสงภายในใจ คืนที่เงียบเหงา ยิ้มได้
คืนที่ทำให้ใจได้รู้จัก ความรักที่งดงามเหมือนฝันไป
คืนที่ทำให้เราได้สัมผัส กับความหมายของคำว่ารักครั้งแรก

หากเธอมองดูดาวดวงเดียวกันอยู่
อยากจงรู้ว่าฉันยังคิดถึงเธอ
อยู่แห่งไหนถึงแม้ว่าไม่พบเจอ
เธอยังงดงาม...

ใต้แสงจันทร์สีน้ำเงิน

Under the bluemoon light

                ขณะนี้ นาฬิกาตีบอกเวลาตีสี่แล้ว หลังจากที่ได้เคลียร์ภาระการงานที่ค้างมานานให้เสร็จจนเวลาก็ล่วงเลยมาสมควร ผมออกมาเดินเล่นหน้าบ้านมืดๆ พลางมองไปบนฟ้า หวังเพียงมองหาพระจันทร์ดวงเดิมที่ผมมองอยู่ทุกวันหากแต่ท้องฟ้าคืนนี้นั้นมีเมฆมาบดบังมากมายเหลือเกิน อาจเนื่องด้วยฝนนั้นเพิ่งได้ตกลงมาซึ่งนั้นช่วยให้อากาศเย็นขึ้นมาบ้าง จะว่าไปแล้ว พระจันทร์ของผมคงกำลังหลับฝันดีแน่ๆเลยแต่ไม่รู้เหมือนกัน ว่าพระจันทร์ที่อยู่บนฟ้านั้นจะมองเห็นดาวดวงเดียวกันกับผมที่มองดาวอยู่บนพื้นดินหรือเปล่าหรือเธอกำลังนอนนับดาวอยู่ในฝันเป็นแน่

                ย้อนกลับไปเมื่อก่อนที่ผมเคยบอกไว้ว่า ผมกำลังมองหาพระจันทร์ดวงที่ห่างแสนไกลได้ไหมครับมองหาคนที่จะได้คิดถึงทุกๆคืนเหมือนพระจันทร์ที่อยู่บนฟ้าตลอดเวลา หากคิดถึงก็แค่แหงนมองบนฟ้าเราก็จะเห็นเธออยู่บนนั้น หลังจากที่เดินหาไปหามา ก็ไม่พบจนฟ้านั้นมืดลงมองไม่เห็นอะไรเลย ผมกลับสะดุดกับพระจันทร์ดวงเล็กๆ ที่ดูเหงาแต่อบอุ่นผมกอดเธอจนแสงของจันทร์นั้นได้กลับสว่างขึ้นอีกครา ช่างเหมือนกับหนังสือ "ผู้ชายที่หลงรักพระจันทร์" ของจิมมี่ เหลียว เสียเหลือเกิน ถ้าใครเคยอ่านผ่านตามาบ้างก็คงจะคุ้นเคยกับภาพของ "พระจันทร์สีน้ำเงิน" ได้ติดตาแน่ๆ ผมไม่รู้ว่า พระจันทร์สีน้ำเงินที่ตกลงมาจากฟากฟ้านั้น จะเป็นพระจันทร์ที่ผมเคยมองหาอยู่ทุกคืนหรือเปล่าแต่ผมว่ามันคงไม่สำคัญแล้วล่ะ ผมแค่ดูแลพระจันทร์ของผมให้ดีที่สุด แล้วพระจันทร์นั้นคงยิ้มให้ผมแล้วพูดกับผมบ่อยๆว่า "คิดถึงนะ"แม้พระจันทร์ดวงนี้อาจจะไม่ค่อยหวานสักเท่าไหร่แต่เธอก็ยิ้มมาเติมเต็มอะไรให้ผมเสียมากมาย กี่ครั้งแล้วนะ ที่ฟังเพลง"ดาวมองพระจันทร์" ฟังแล้วช่างห่างไกลเหลือเกิน แต่วันนี้ผมกลับได้ใกล้พระจันทร์มากขึ้น แม้จะยังไม่มากที่สุด แม้ว่าเราจะไม่ได้อยู่ด้วยกันตลอดเวลาแม้ว่าเราจะมีระยะห่างระหว่างท้องฟ้ากับพื้นดิน แต่หวังว่า มันจะทำให้เราคิดถึงกันมากขึ้นถ้าเราเหงา ให้เรามองขึ้นไปมองดาวสักดวงบนท้องฟ้า อธิษฐานกับดาวตก และหวังว่าคนที่เรารัก จะมองดาวดวงเดียวกันอยู่ อาจจะเป็นคนล่ะมุม แต่ก็มองดาวดวงเดียวกัน แค่นี้ใจเราก็ตรงกันแล้ว..คิดถึงเธอเหลือเกิน

                คืนนี้มองขึ้นไปบนฟ้า ไม่เห็นพระจันทร์ หากแต่มีดวงดาวมากมายเป็นล้านๆให้คุณพิสูจน์ความคิดถึง ว่าตอนนี้ คุณกำลัง มองดาวดวงเดียวกันกับใครสักคนที่พร้อมจะคิดถึงคุณทุกเวลาหรือเปล่า?ผมไม่รู้ว่าคุณจะพบใครคนที่มองดาวเดียวกันกับคุณหรือเปล่า แต่ก็ขอให้ทุกคนได้พบกับคนที่เรารักและเค้าก็รักเรานะครับ...

Behide This Story

                เรื่องสั้นนี้ผมแต่งขึ้นเพื่อเป็นที่ระลึกให้กับการคบกันครั้งแรกกับพระจันทร์สีน้ำเงินของผม "จิ๋ว" คนที่แสนดีกับผมเหลือเกิน ในช่วงเวลานั้นแม้ว่ามันจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆที่เราได้คบกัน ได้รักกัน แต่มันก็มีความหมายกับชีวิตของผมมากมายรู้สึกดีเหลือเกินที่เธอยอมให้ผมเป็นรักแรกของเธอเป็นผู้ชายคนแรกที่เธอยอมไปไหนมาไหนด้วย เธอเปลี่ยนแปลงตัวเองมากมายเพื่อผมทำให้ผมรู้สึกว่า เธอเป็นพระจันทร์ที่ผมตามหามาตลอด 
                แต่ด้วยระยะทางและแนวทางในการดำเนินชีวิตของเรามีหลายสิ่งหลายอย่างที่เราไม่สามารถดำเนินความรักครั้งนี้ให้ผ่านไปได้ และต้องจบลงอย่างรวดเร็วเหลือเกิน หลายสิ่งหลายอย่างมันมาจากการตัดสินใจของผม ขอโทษ และ เสียใจกับเธอเหลือเกินที่ทำให้เธอร้องไห้ ทำให้เธอเสียใจผมไม่รู้ว่าตอนนั้นเราทั้งคู่ตัดสินใจดีแล้วหรือยัง ที่เลิกกันแต่ผมดีใจที่เธอเองก็มีชีวิตใหม่กับคนที่พร้อมจะดูแลเธออย่างในทุกวันนี้
                แม้ว่าตอนนี้เราจะไม่ได้เจอกันแล้ว ไม่รู้ว่าเธอต้องการหลบหน้าผมหรือเปล่าทำให้ผมไม่สามารถติดต่อกับเธอได้เลย เธอหายไปจากชีวิตของผมจนผมคิดว่าผมคงทำตัวแย่มากมายขนาดนั้น ทำให้ทุกวันนี้ผมไม่สามารถพบเจอพระจันทร์คนนี้ได้อีกแต่ผมจะไม่ลืมหรอกนะ ว่าเธอยังเป็น "พระจันทร์สีน้ำเงิน" ที่ผมเคยรักเธอ ....ครั้งหนึ่งในชีวิต